[ سوره الزخرف ‹ 43 › : آيات 20 تا 22 ] وَ قالُوا لَوْ شاءَ الرَّحْمنُ ما عَبَدْناهُمْ ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ‹ 20 › أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً مِنْ قَبْلِه فَهُمْ بِه مُسْتَمْسِكُونَ ‹ 21 › بَلْ قالُوا إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُهْتَدُونَ ‹ 22 › ترجمه : 20 - آنان گفتند اگر خدا مىخواست ما آنها را پرستش نمىكرديم ، ولى به اين امر يقين ندارند ، و جز دروغ چيزى نمىگويند . 21 - يا اينكه ما كتابى پيش از اين به آنها داده‌ايم و آنها به آن تمسك مىجويند ؟ 22 - بلكه آنها مىگويند ما نياكان خود را بر مذهبى يافتيم و ما نيز به آثار آنها هدايت شده‌ايم . تفسير : آنها دليلى جز تقليد از نياكان جاهل ندارند ؟ در آيات گذشته نخستين پاسخ منطقى به عقيده خرافى بتپرستان كه فرشتگان را دختران خدا مىپنداشتند داده شد ، و آن اينكه براى اثبات يك ادعا قبل از هر چيز مشاهده و رؤيت و حضور در صحنه لازم است ، در حالى كه هيچيك از بتپرستان هرگز نمىتوانند مدعى شوند كه به هنگام آفرينش فرشتگان در آن صحنه شاهد و ناظر بوده‌اند .